• تاریخ انتشار:96/8/21 - 11:38
  • شماره مطلب:139682148386
  • تعداد نظرات:0
یادداشت / رضا خدری روزنامه نگار

چه فکر می کردیم و چی شد/لایحه سازمان نظام رسانه ، ضد آزادی مطبوعات است

بعد از رسانه ای شدن این خبر که لایحه «نظام رسانه‌ای» کشور در هیات دولت در حال رسیدگی و بررسی نهایی برای ارائه به مجلس است و سکوت نصفه و نیمه برخی از رسانه هایی که آنها را به عنوان سیستم رسانه ای دولت می شناسیم ، اما بار دیگر انتقادات اصحاب رسانه بر سر اشکالات عدیده ای که می توان بر این لایحه گرفت، فضای رسانه ای کشور را برانگیخته است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس، بعد از رسانه ای شدن این خبر که لایحه «نظام رسانه‌ای» کشور در هیات دولت در حال رسیدگی و بررسی نهایی برای ارائه به مجلس است و سکوت نصفه و نیمه برخی از رسانه هایی که آنها را به عنوان سیستم رسانه ای دولت می شناسیم ،  بار دیگر انتقادات اصحاب رسانه بر سر اشکالات عدیده ای که می توان بر این لایحه گرفت، فضای رسانه ای کشور را برانگیخته است. در این بین به نظر می رسد در یک کلام می توان گفت که لایحه سازمان نظام رسانه ای ، ضد آزادی مطبوعات است و مسکن اصلاح کردن برخی از بندهای آن تأثیری در اصل ماجرا ندارد. 

 
اول آنکس که خریدار شدش من بودم 
باعث گرمی بازار شدش من بودم
بس که دادم همه جا شرح دلارایی او
شهر پر گشت ز غوغای تماشایی او
 
 این شعر وحشی بافقی شرح حمایت روزنامه نگاران از دولت کنونی است.  اما کمتر کسی انتظار داشت این حمایت با  تهیه  لایحه  سازمان نظام رسانه این گونه پاسخ داده شود .
 
 نگاهی  گذرا به دو ماده از این لایحه : 

ماده نخست لایحه با کلمه حمایت شروع می شود و با کلمه کنترل و نظارت تمام می شود . ماده ۴۵ سراسر آزمون است و دوره اجباری برای ورود رورنامه نگاران به سازمان مورد نظر

دولت: 
ماده ۴۵: اشخاص زیر که دارای تابعیت جمهوری اسلامی ایران بوده و التزام به قانون اساسی و عدم محرومیت کیفری از حقوق اجتماعی را اعلام کنند می توانند نسبت به عضویت در سازمان اقدام کنند.
۱ـدارندگان مدرک کارشناسی و بالاتر در رشته علوم ارتباطات  به شرط قبولی در آزمون و طی دوره کار آموزی شش ماهه.
 
۲ـدارندگان مدرک معتبر کارشناسی و بالاتر در رشته های غیر مرتبط به شرط قبولی در ازمون و طی‌دوره کار اموزی یکساله.
 
۳ـافراد شاغلی که تا زمان لازم الاجرا شدن این قانون حداقل یک سال در تحریریه رسانه مشغول به کار بوده اند به شرط قبولی در ازمون.
 
تا‌کنون بارها به تجربه ثابت شده که تفسیر التزام به قانون اساسی ممکن است چه عواقبی برای فرد  دگراندیش داشته باشد .  حالا بر گردیم به اصل مطلب ایا ففط با در نظر گرفتن همین ماده از لایحه مورد نظر دولت کل بساط روزنامه نگاری کشور نباید از نقطه صفر برای  بقا تلاش کند ؟ ایا ممکن است حتی یک‌نفر از روزنامه نگاران فعلی از  تله ارمون وگذراندن دوره اجباری مستثنی شود ؟

دولتی  با این همه دقت در گزینش روزنامه نگار و ادعای تربیت و تعلیم می‌خواهد به این گزینش شدگان ازادی فعالیت و اجازه  نقد و انتقاد از اعمال و رفتار خودش را هم بدهد؟! 
 
همین تابستان گذشته فریدون صدیقی  روزنامه نگار و مدرس دانشگاه  از بسته‌ شدن مرکز اموزش رسانه ای واقع در خیابان عباس اباد گله می کرد و اینکه این مرکز نقش  خوبی در تربیت  و تعلیم دانشجویان علاقمند داشته است اما بدون هیچ علت مشخصی  تعطیل شده است ! ایا دولت با صلاحیت‌تر و دل سوز تر از امثال صدیقی سراغ دارد اصلا  علت به هم زدن جامعه مطبوعاتی فعلی چیست و دولت چه  منظوری از بر پایی سارمان مورد نظر خود دارد ؟
 
پیش او‌یار نو  و یار کهن هر دو یکی ست 
حرمت مدعی و و حرمت من هر دو یکی ست
قول زاغ و غزل مرغ چمن هر دو یکی ست 
نغمه بلبل و غوغای زغن هر دو یکی ست
 
 دولتی با این همه مشکلات اساسی و  این همه نابسامانی اجتماعی چرا در صدد به زانو در اوردن قشر دلسوز و بی ادعا و یاور خود شده است . هنوز سند لایحه بودجه سال ۹۶ در انتطار  اجازه فاینانس ۵۰ میلیار دلاری خارجی و فراهم شدن زمینه ۴۷هزار میلیاردی اوراق تعهد و تعهدات مالی است . نیروگاه های تولید برق کشور  محتاج توجه اساسی  برای بالا بردن کار ایی خود  دارند  پالایشگاه های  نفت کشور  تا سال ۲۰۲۰ فرصت دارند که یک سوم از تولید کل خود را که به شکل مازوت  با درجه  بالای گوگرد عرضه می شود را بهبود دهند تا این قسمت از درامد نفتی  یکسره دور ریختنی نشود.

 
همچنین باز نگری و اصلاح شیوه ساختمان سازی وبهبود کیفیت صنایع اتومبیل سازی برای جلو‌گیری از هد رفت  انرژی  و ده ها مشکل دیگر از  بحران پیش رو صندوق های باز نشستگی و فاجعه  خشک سالی ها و بحران آب  و.....  واقعا  فرصتی برای تهیه لایحه  سازمان نطام رسانه باقی نمی گذارد . 


اما دولت تدبیر و امید کمر همت بسته که تنها قشر بی ادعا و  دور از فساد را که بدو ن شک عصای دستش خواهند بود را یکسره از همین  توان اندک  باقی  مانده هم ساقط کند .ایا  کنترل مطبوعات به شگل ۸۰  سال پیش دولت های  شکست خورده   چاره کار برای دولت فعلی خواهد بود ؟

 
چون چنین است پی کار دگر  باشم به
چند روزی پی دل دار دگر باشم به
انکه بر جانم از او دم به دم ازاری هست 
می توان یافت‌که بر دل ز منش باری هست 
قدم از راه طلب باز کشیدیم بس است
اول و اخر ابن مرحله دیدیم بس است
باش مردانه که ناگاه  قفایی نخوری
واقف کشتی خود باش که پایی نخوری  
 
لایحه سارمان نظام رسانه کنونی اگر ده‌ بار هم‌ مورد باز نگری قرار‌گیرد بی فایده است چون از اساس و بیخ و بن ضد‌ ازادی مطبوعات طراحی شده است .این لایحه باید بکلی  پس گرفته و کنار گذاشته شود .

انتهای پیام/ *غ 
انتشار دیدگاه به معنای تایید آن نیست . نظرات توهین آمیز منتشر نمی شود .
Image CAPTCHA
لطفا کاراکترهای تصویر را در کادر بالا وارد نمایید.