• تاریخ انتشار:96/9/19 - 10:18
  • شماره مطلب:139691949286
  • تعداد نظرات:0
یادداشت/ محمود باقری

توصیه های اخلاقی معصومین(ع) به خانواده/ حفظ کانون گرم خانواده نیازمند هنرمندی اعضای آن است

زن، شوهر و فرزندان به عنوان اعضای خانواده منظومه ای از خانواده می سازند و آن را به عنوان اثرگذارترین حلقه جامعه شکل می دهند و این حلقه نیازمند حمایت های مختلف است تا کانون گرم و استحکام بخشی داشته باشد؛ روش های مختلفی برای تحکیم خانواده بیان شده اما توصیه های کاربردی ائمه معصومین(ع) یکی از موثرترین روش ها، در این خصوص است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس: در دنیای پیچیده امروزی که شرق و غرب لیبرالیستی، در تقابلی بی فایده با دین و آموزه های خدامحور، در تلاش برای حاکم کردن نظریات خود، فرهنگها را به چالش کشیده و معنویت را از زندگی روزمره حذف کرده اند، به خلاء اخلاقی رسیده و در منجلابی گرفتار شده اند که در آن بنیان های خانواده و جوامع متزلزل شده است.

در اسلام هم کانون گرم خانواده و نیز مقوله اخلاق از اهمیت ویژه ای برخوردار است و احادیث بسیاری در خصوص این دو موضوع وجود دارد.

در اهمیت اخلاق همین بس که پیامبر اسلام (صلى الله علیه و آله(می فرمایند«محبوب ترین شما در نزد خدا، خوش اخلاق ترین شماست»[1]و فلسفه بعثت خود را به کمال رسانیدن اخلاق معرفی می کند که «همانا برانگیخته شده ام تا اخلاق بزرگوارانه را به کمال رسانم.»[2]

امام علی(علیه السلام) در تعریف اخلاق خوب می فرمایند: «خوش اخلاقى در سه چيز است: دورى كردن از حرام، طلب حلال و فراهم آوردن آسايش و رفاه براى خانواده»[3]و امام صادق(علیه السلام) نیز در پاسخ به پرسشی از معناى خوش اخلاقى فرمودند: «نرمخو و مهربان باشى، گفتارت پاکیزه و مؤدبانه باشد و با برادرت با خوشرویى برخورد کنى. [4] آن حضرت درباره آثار و برکات خوش اخلاقی می فرمایند:« خوى نيكو جمال است در دنيا، و گشايش و خوشى است در آخرت، و با آن آيين و دين هر كسى كامل مى‏گردد، و موجب كمال انسان و قرب او به پروردگار متعال است »[5]

خانواده نخستین حلقه از جامعه است و کارشناسان معتقدند که برای سنجش استحکام جوامع باید ابتدا انسجام خانواده در آن جامعه را مورد بررسی قرار داد. تشکیل خانواده، گرم نگاه داشتن کانون خانواده و انسجام آن نیز در دین ما از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است و احادیث بسیاری به این موضوع اختصاص یافته است که وظایف و حقوق هر یک از اعضاء خانواده در برابر یکدیگر را در قالب توصیههای اخلاقی معین مینماید.

حفظ کانون گرم خانواده هنری است که همه اعضاء خانواده باید از آن بهرمند و نسبت به آن ملتزم باشند. پدر مادر در برابر فرزند، همسر و شوهر در برابر یکدیگر، و فرزند در برابر والدین خود، هر کدام در برابر یکدیگر عنوانی داشته و در قالبی که قرار گرفته اند باید با رعایت نکات اخلاقی در حفظ و انسجام کانون خانواده تلاش نمایند.

 

توصیه های اخلاقی به شوهر در برابر همسر:

باور غلطی است که در برخی از مردان وجود دارد که برابر همسر خود ابراز محبت نمی کنند و در حالی که از توصیه های اخلاقی در پیامبر اکرم(صلی الله و علیه و آله) به مردان در برابر همسرانشان است که:« گفته مرد به همسرش که «من تو را دوست دارم‏»، هرگز از قلب زن بيرون نمي‏رود »[6] آن حضرت در توصیه ای دیگر می فرمایند: «يكديگر را به رفتار نيك با زنان سفارش كنيد.»[7]  و یکی از ابزار رفتار نیک را شاد کردن همسر بر می شمرند کهخداى بزرگ، به زنان مهربان تر از مردان است و هيچ مردى، زنى از محارم خود را خوشحال نمى كند، مگر آن كه خداوند متعال او را در قيامت شاد مى كند.»[8].

 امام علی(علیه السلام) در وصیتی به فرزندش محمد بین حنفیه در خصوص نحوه سلوک با همسر می فرمایند: «هميشه با همسرت مدارا کن، و با او به نيکي همنشيني کن تا زندگيت‏باصفا شود»[9] و نیز از هنر ارتباط شوهر با همسر این است که امام باقر(علیه السلام) میفرمایند:« گرامى ترين شما نزد خدا، كسى است كه بيشتر به همسر خود احترام بگذارد.»[10]

آری؛ رفتار نیک و برخورد توام با احترام و خوشحال کردن زن توصیه های اخلاقی است که شوهر باید از آن استفاده کند تا بتواند به نحو احسن وظایف خود را در ایجاد انسجام اسلامی خانواده ایفا نمیاد.

برخی از مردها به ظرایف روابط زنو شوهری توجه نمی کنند و گاهی اوقات رعایت برخی موارد را فقط ار وظایف همسر خود می دانند مثلا رسیدگی به سر و وضع و زینت و استفاده از رایحه های خوش را از زن انتظار دارند و در حالیکه نمی خواهند قبول کنند که زن نیز این توقع را دارد که شوهر خود را با وضعیت مناسب ببیند و در این باره امام صادق(علیه السلام) می فرمایند: «همان گونه که مردان دوست دارند زینت و آرایش را در زنانشان ببینند، زنان نیز دوست دارند زینت و آرایش را در مردانشان ببینند»[11]

در روابط شوهر با همسر باید به این توجه کرد که هر چه برای خود می پسندی باید برای دیگران هم بپسندی وهر چه بر دیگران و نزدیکان خود نمی پسندی برای خود مپسند، همانطور که در روابط خانوادگی پیامبر گرامی اسلام می فرمایند:« پاكدامن باشيد تا زنانتان پاكدامن باشند. »[12]

 

توصیه های اخلاقی زن در برابر شوهر:

زن نیز به عنوان همسر باید به توصیه های اخلاقی و رعایت حقوق شوهر توجه نماید تا به سهم خود کانون خانواده را گرم نگاه دارد. یکی از مهمترین توصیه هایی که بخصوص در روابط همسری به زن می شود رعایت حیا است و پیامبر اکرم(صلی الله و علیه و آله) می فرمایند:«حيا خوب است ولى براى زنان خوب تر است.»[13]

اگر بخواهیم وظایف زن در برابر شوهر را در جمله ای بیان نماییم باید به این حدیث از نبی مکرم اسلام(ص) اشاره کنیم که فرمودند: «بهترين زنانتان، آن زن زايا، بسيار مهربان و پاكدامن است كه براى شوهرش خودآرايى مى كند و از غير او خود را محفوظ نگه مى دارد، حرف شوهرش را مى شنود و فرمان او را اطاعت مى كند..»[14]آن زنانی که به این نکات اخلاقی که هنر زندگی است عمل نموده اند زندگی شادتر و مستحکمتری دارند تا زنان و مردانی که در توهم عنان بدست گرفتن هستند.

 

والدین در برابر فرزند:

و اما همین زن و شوهر با بدنیا آمدن فرزند باید نکات اخلاقی دیگری را در روابط خانوادگی خود رعایت کنند تا دارای خانواده ای مومن و شاد باشند. یکی از مهترین موضوع، دوست داشتن فرزند است و در این رابطه نبی مکرم اسلام(صلی الله علیه و آله) می فرمایند« كودكان را دوست بداريد و به آنان مهربانى كنيد و هرگاه به آنها وعده داديد وفا كنيد زيرا آنها شما را روزى دهنده خود مى‏ دانند»[15]و این دوست داشتن هزچه بیشتر باشد مورد پسند تر است که امام صادق(علیه السلام) توصیه می کنند:« بدون ترديد، خداوند بر بنده خود به خاطر شدّت محبّت به فرزندش، رحم مى ‏كند.»[16]و در این دوست داشتن و ابراز آن نباید تفاوتی بین فرزندان گذاشت،امام علی(علیه السلام)  در بیان خاطره ای با این موضوع فرمودند: «پيامبر صلى‏ الله ‏عليه ‏و ‏آله كسى را ديدند كه دو فرزند داشت. يكى را بوسيد و ديگرى را رها كرد . پيامبر خدا به او فرمودند : چرا ميان آنان يكسان عمل نكردى؟»[17]

اقتضاء ارتباط با کودک، برخورد کودکانه است که از توصیه های پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله) توجه به همین نکته است که:« هر كس با كودك سروكار دارد، با او كودكانه رفتار كند.»[18]  امام علی(علیه السلام) در توصیه ای دیگر از اخلاق عملی به والدین می فرمایند:«حق فرزند بر پدر و مادر این است که اسم خوب بگذارد خوب تربیتش کند و به او قرآن تعلیم دهد.» [19]

 

فرزند در برابر والدین:

فرزندان نیز در برابر والدین خود نیازمند رعایت توصیه های اخلاقی ویژه ای هستند که در قالب حقوق و تکالیف بیان شده است. در روابط فرزند با والدین احترام نهادن و اطاعت از پدر مادر مهم است و در احادیث بسیاری به این موضوع اخلاقی تاکید شده و حدود آن معین شده است. در این باره امیرالمومنین(علیه السلام) میفرمایند:« حقّ پدر بر فرزند آن است که پدر را در هر چیز مگر در نافرمانی از خداوند سبحان اطاعت و پیروی نماید..» [20]آن حضرت در حدیثی دیگر بیان می دارند:« شکر از پدر و مادر در هر حال، فرمانبرداری از او امر و نواهی آنان در صورتی که اوامر و نواهی در مسیر وظیفهالهی باشد، و پنهان و آشکار همفکری نمودن با آنها.»[21]

برخی فکرمی کنند به نام صدا زدن والدین حاکی از صمیمیت و یا پایین تر نشان دادن سن پدر و مادرشان است و در حالیکه توجه به حریم فرندی و والدینی اقتضاء می کند که برخورد توام با احترام داشته و با رعایت حق والدین که در قرآن از آن ها به عنوان رب صغیر نا برده شده است از استفاده از نا کوچک احترازشود. امام صادق (علیه السلام) در مورد حق والدین بر فرزند می فرمایند:« فرزند نباید پدرش را به اسم صدا کند، پیشاپیش او راه نرود، پیش از پدر ننشیند، و وسیله فحش دادن به او را فراهم نکند.»[22]بی تردید اثر احترام به والدین در بکار بردن الفاظ با شأنیت، بسیار بیشتر از آن هدفی است که در بکار بردن اسم کوچک در خطاب قرار دادن والدین مد نظر است.

اثر نیکی به پدر و مادر در زندگی فرد جریان دارد و در آینده و فرزندان وی بازگشت خواهد کرد و توجه به این نکته که این دنیا محلی است که ما بازخورد اعمالمان را خواهیم دید، بخصوص در نسل خود حتما در مشی زندگی حال ما موثر خواهد بود و امام صادق (عليه‏ السلام) در توصیه ای دیگر به فرزندان می فرمایند: «به پدر و مادر خود نيكى كنيد، تا فرزندانتان به شما نيكى كنند.»[23]

 

سرپرست خانواده:

اما وظایفی برای سرپرست خانواده است که به عنوان ستون خانواده باید بیشتر مد نظر داشته باشد. نوع رفتار پدر با خانواده اهمیت بسیار دارد و به همین مناسبت توصیه های بسیاری برای پدر خانواده بیان شده است. بطور مثال؛ پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله)  میفرمایند:« هر کس به بازار رود و هدیه‏ای برای خانواده‏اش بخرد و ببرد، [پاداش او ] مانند کسی است که برای نیازمندان صدقه می‏برد(و هنگامی که هدیه را به خانه می‏برد)، باید، قبل از پسران، به دختران بدهد، زیرا کسی که دخترش را شادمان کند، مانند کسی است که یک بنده از فرزندان اسماعیل را آزاد کرده است . و هر کس [با دادن هدیه‏ای] چشم پسری را روشن کند، گویا از ترس خدا گریسته است و هر کس از ترس خدا بگرید، خداوند او را داخل نعمت‏های بهشت کند »[24]آن حضرت در خصوص رعایت محبت در خانواده توصیه می کنند که:« بهترین مردان امت من، آن کسانی هستند که نسبت‏ به خانواده خود خشن و متکبر نباشند و بر آنان ترحم و نوازش کنند و به آنان آزار نرسانند»[25]حضور پدر در کانون گرم خانواده نیز اهمیت بسیاری دارد چنانچه پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) میفرماید:« از جوانمردی دور است که [مردی] در شهری که خانواده‏اش هستند باشد، ولی در غیر خانه خود بخوابد»[26]و نیز در حدیثی از ایشان نقل است که« نشستن مرد در کنار خانواده‏اش، نزد خدای بزرگ دوست داشتنی‏تر از اعتکاف [و نشستن] در این مسجد من است»[27]

در احادیث حتی نحوه ورود و روبرو شدن پدر خانواده نیز توصیه شده است مانند حدیثی از امام صادق (علیه السلام) که می فرمایند:« هنگامی که مرد با خانواده‏اش برخورد می‏کند، [به آنان] سلام کند و هنگام ورود با صدای کفش و با سرفه کردن، خانواده‏اش را از آمدن خود با خبر کند، تا اینکه چیزی نبیند که او را ناخوش آید»[28] آن حضرت همچنین در سفارشی دیگر به مرد خانواده می فرمایند:«مرد در خانه و نسبت به خانواده اش نيازمند رعايت سه صفت است هر چند در طبيعت او نباشد: خوشرفتارى، گشاده دستى به اندازه و غيرتى همراه با خويشتن دارى.»[29]

برخی توصیه ها نیز به کل خانواده باز می گردد امام صادق (علیه السلام) می فرمایند:« هرگاه یکی از شما به مسافرت رود و سپس از سفر برگردد، پس باید برای خانواده خود به اندازه‏ای که توانایی دارد سوغاتی بیاورد, اگرچه یک سنگ باشد»[30]ایشان در حدیثی دیگر بیان می دارند:«هر كس به شايستگى در حقّ خانواده اش نيكى كند، عمرش طولانى مى شود.»[31]و از صفات مومن چنین بر می شمرند که:«مؤمن همواره خانواده خود را از دانش و ادب شايسته بهره مند مى سازد تا همه آنان را وارد بهشت كند»[32]


 

 

 


[1] . مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏9، ص: 150، َحَبُّکُمْ اِلَى اللّه اَحْسَنُکُمْ اَخْلاقا؛

[2] . مكارم الأخلاق، ص:8، اِنَّما بُعِثتُ لاُتَمِّمَ مَکارِمَ الخلاقِ؛

[3] . بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏68، ص: 394، حسن الخلق في ثلاث اجتناب المحارم‏ و طلب‏ الحلال‏ و التوسع على العيال

[4] . من لا يحضره الفقيه، ج‏4، ص: 412،لَمّا سُئِلَ عَن حَدِّ حُسنِ الخُلقِ: تُلَیِّنُ جانِبَکَ وَتُطَیِّبُ کَلامَکَ وَتَلقى أخاکَ بِبِشرٍ حَسَنٍ؛

[5] . مصباح الشريعة / ترجمه مصطفوى، متن، ص: 255، قال الصادق (ع): الخلق‏ الحسن‏ جمال في الدنيا و نزهة في الآخرة، و به كمال الدين و القربة الى الله تعالى‏

[6]. الکافی ج5 ص 569، قَوْلُ‏ الرَّجُلِ‏ لِلْمَرْأَةِ إِنِّي‏ أُحِبُّكِ‏ لَا يَذْهَبُ مِنْ قَلْبِهَا أَبَداً.

[7] . عوالي اللئالي العزيزية في الأحاديث الدينية، ج‏1، ص: 56،  استوصوا بالنساء خيرا

[8]. هداية الأمة إلى أحكام الأئمة عليهم السلام، ج-7، ص: 305، إنَّ اللّه  تَبارَكَ و َتَعالى عَلَى الناثِ أَرأَفُ مِنهُ عَلَى الذُّكُورِ و َما مِن رَجُلٍ يُدخِلُ فَرحَةً عَلَى امرَأَةٍ بَينَهُ وَ بَينَها حُرمَةٌ إِلاّ فَرَّحَهُ اللّه  تَعالى يَومَ القيامَةِ؛

[9]. جامع أحاديث الشيعة (للبروجردي)، ج‏25، ص: 540فَدَارِها علَى‏ كُلِ‏ حالٍ‏، وأحْسِن‏ الصُّحبَةَ لَها، فَيصفُوَ عَيْشُكَ.

[10] . وسایل الشیعه ج 21 ، ص311 ،اِنَّ اَكرَمَكُم عِندَ اللّه  اَشَّدُّكُم اِكراما لِحَلائِلِهِم؛

[11] . مكارم الأخلاق، ص: 80،النِّسَاءُ يُحْبِبْنَ أَنْ يَرَيْنَ الرَّجُلَ فِي مِثْلِ‏ مَا يُحِبُ‏ الرَّجُلُ‏ أَنْ يَرَى فِيهِ النِّسَاءَ مِنَ الزِّينَة

[12] . وسائل الشيعة، ج‏20، ص: 357، عِفُّوا تَعِفُّ نِساؤُكُم

[13] . المناقب (للعلوي) / الكتاب العتيق، ص: 104، اَلحَياءُ حَسَنٌ وَلكِن فِى النِّساءِ أَحسَنُ

[14] . وسائل الشيعة، ج‏20، ص: 29،إِنَّ خَيرَ نِسائِكُمُ الوَلُودُ الوَدُودُ لعَفيفَةُ، العَزيزَةُ فى أَهلِهَا، الذَّليلَةُ مَعَ بَعلِهَا، المُتَبَرِّجَةُ مَعَ زَوجِها، الحِصانُ عَلى غَيرِهِ الَّتى تَسمَعُ قَولَهُ وَ تُطيعُ أَمرَهُ... ؛

[15] .مراه العقول فیشرح اخبار آل رسول، ج21، ص86 أحبوا الصبيان و ارحموهم و إذا وعدتموهم شيئا ففوا لهم فإنهم‏ لا يدرون‏ إلا أنكم‏ ترزقونهم‏.

[16]. وسائل الشيعة، ج‏21، ص: 484،إن‏ الله‏ ليرحم‏ العبد لشدة حبه‏ لولده‏.

[17]. جامع أحاديث الشيعة (للبروجردي)، ج‏26، ص: 872،اِنَّ النَّبىَّ صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله اَبصَرَ رَجُلاً لَهُ وَلَدانِ فَقَـبَّلَ اَحَدَهُما وَتَرَكَ الخَرَ . فَقالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : فَهَلاّ واسَيتَ بَينَهُما؛

[18] . الوافي، ج‏23، ص: 1388، مَن كانَ عِندَهُ صَبِىٌّ فَليَتَصابَ لَهُ

[19]. نهج البلاغة (للصبحي صالح)، ص: 547، حَقُّ الْوَلَدِ عَلَى الْوَالِدِ أَنْ يُحَسِّنَ اسْمَهُ وَ يُحَسِّنَ أَدَبَهُ وَ يُعَلِّمَهُ الْقُرْآن‏

[20]. نهج البلاغة (للصبحي صالح)، ص: 547،فَحَقُ‏ الْوَالِدِ عَلَى الْوَلَدِ أَنْ يُطِيعَهُ فِي كُلِّ شَيْ‏ءٍ إِلَّا فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ ‏

[21].تحف العقول ص322، يَجِبُ لِلْوَالِدَيْنِ عَلَى‏ الْوَلَدِ ثَلَاثَةُ أَشْيَاءَ شُكْرُهُمَا عَلَى كُلِّ حَالٍ وَ طَاعَتُهُمَا فِيمَا يَأْمُرَانِهِ وَ يَنْهَيَانِهِ عَنْهُ فِي غَيْرِ مَعْصِيَةِ اللَّهِ وَ نَصِيحَتُهُمَا فِي السِّرِّ وَ الْعَلَانِيَة

[22]. الکافی ج2 ص 152، مَا حَقُّ الْوَالِدِ عَلَى وَلَدِهِ قَالَ لَا يُسَمِّيهِ‏ بِاسْمِهِ‏ وَ لَا يَمْشِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَ لَا يَجْلِسُ قَبْلَهُ وَ لَا يَسْتَسِبُّ لَه‏

[23] . الخصال،ج؛ ص ؛بِرُّوا آباءَكُمْ يَبِرَّكُمْ اَبْناؤُكُمْ

[24] . الأمالي( للصدوق)، النص، ص: 577، مَنْ‏ دَخَلَ‏ السُّوقَ‏ فَاشْتَرَى‏ تُحْفَةً فَحَمَلَهَا إِلَى عِيَالِهِ كَانَ كَحَامِلِ صَدَقَةٍ إِلَى قَوْمٍ مَحَاوِيجَ وَ لْيَبْدَأْ بِالْإِنَاثِ قَبْلَ الذُّكُورِ فَإِنَّ مَنْ فَرَّحَ ابْنَةً فَكَأَنَّمَا أَعْتَقَ رَقَبَةً مِنْ وُلْدِ إِسْمَاعِيلَ مُؤْمِنَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ مَنْ أَقَرَّ بِعَيْنِ ابْنٍ فَكَأَنَّمَا بَكَى مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَنْ بَكَى مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَدْخَلَهُ اللَّهُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ.

[25] . مكارم الأخلاق، ص: 217،،خَيْرُ الرِّجَالِ مِنْ أُمَّتِي الَّذِينَ لَا يَتَطَاوَلُونَ عَلَى أَهْلِيهِمْ‏ وَ يَحِنُّون‏ عَلَيْهِمْ‏ وَ لَا يَظْلِمُونَهُم‏

[26] . من لا يحضره الفقيه، ج‏3، ص: 555، هُلْكٌ بِذَوِي الْمُرُوءَةِ أَنْ يَبِيتَ الرَّجُلُ عَنْ مَنْزِلِهِ‏ بِالْمِصْرِ الَّذِي‏ فِيهِ‏ أَهْلُهُ‏.

[27]. مجموعه ورام، ج2،ص122، جُلُوسُ‏ الْمَرْءِ عِنْدَ عِيَالِهِ‏ أَحَبُ‏ إِلَى‏ اللَّهِ‏ تَعَالَى‏ مِنِ اعْتِكَافٍ فِي مَسْجِدِي‏

[28] . جامع الأخبار(للشعيري)، ص: 89،يُسَلِّمُ‏ الرَّجُلُ‏ إِذَا دَخَلَ‏ عَلَى أَهْلِهِ وَ إِذَا دَخَلَ يَضْرِبُ بِنَعْلَيْهِ وَ يَتَنَحْنَحُ وَ يَصْنَعُ ذَلِكَ حَتَّى يُؤْذِنَهُمْ أَنَّهُ قَدْ جَاءَ حَتَّى لَا يَرَى شَيْئاً يَكْرَهُهُ.

[29].سفينة البحار، ج‏6، ص 711،انّ‏ المرء يحتاج‏ في‏ منزله‏ و عياله‏ الى‏ ثلاث خلال يتكلّفها و إن لم يكن في طبعه ذلك: معاشرة جميلة و سعة بتقدير و غيرة بتحصين.

[30] . وسائل الشيعة، ج‏11، ص: 459، إذا سافر أحدكم فقدم من سفره‏ فليأت‏ أهله‏ بما تيسر و لو بحجر

[31]. وسائل الشيعة، ج‏12، ص: 162، مَنْ‏ حَسُنَ‏ بِرُّهُ‏ بِأَهْلِ‏ بَيْتِهِ‏ مُدَّ لَهُ‏ فِي‏ عُمُرِه‏

[32].مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏12، ص: 201،لَا يَزَالُ‏ الْمُؤْمِنُ‏ يُورِثُ‏ أَهْلَ بَيْتِهِ الْعِلْمَ وَ الْأَدَبَ الصَّالِحَ حَتَّى يُدْخِلَهُمُ الْجَنَّةَ [جَمِيعاً]

 

انتهای پیام/ز

 

انتشار دیدگاه به معنای تایید آن نیست . نظرات توهین آمیز منتشر نمی شود .
Image CAPTCHA
لطفا کاراکترهای تصویر را در کادر بالا وارد نمایید.